Kategoriler
KÖŞE YAZILARI

YER BENİ-2

Derin deryalara sen için daldım
İl atlı ahrete ben yaya kaldım
Bu canım çıkmadan gabirde sandım
İki taş bir mezar yer beni beni

Ali gibi o aslanı götürdün
Nuhun gemisini nerye batırdın
Davut oğlu Süleymanı yatırdın
Ne doymaz halın var yer beni beni

Bilmedim nerende var senin yaran
Sultan Süleymana çok verdin devran
Garunun malına eyledin seyran
Ne doymaz halın var yer beni beni

Ecelin tuzağı kurmak istemez
Zaman dolmayınca seni seslemez
Mezarda bir kefen insan beslemez
Dünyadan ahrete al beni beni

Eceli görünce bozulur rengin
Gabirde arkadaş bulunmaz dengin
İstersen yoksul ol istersen zengin
Unutma yutacak yer seni beni

Bu geçen günlerin eyleme zaya
Gidersen ahrete kalırsın yaya
Dünyada kalmadı namusla hayâ
Korkarım batırır yer beni beni

Aşık Edip nicelenip ağlasan
Lokman olup yarelerin bağlasan
Ah ettikçe ciğerini dağlasan
Çare yok yutacak yer seni beni




Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir