İLME VE HİZMETE KENDİNİ VERMENİN KANITI
Sabır taşları medrese ve dergâh girişlerine asılırdı. Tasavvufta çekilecek çilenin, görev yolunda başını koymanın, ilme ve hizmete kendini vermenin bir göstergesi kabul edilen sabır taşlarını yapmak o kadar da kolay değildi.
İKİ ÖMÜR YETMEYEBİLİYORMUŞ
Derviş mermeri alır, hayatı boyunca oyar dururdu. Anlatılanlara göre de çoğu zaman ömrü vefa etmez, yarım kalan sabır taşını oğlu devam ettirir ama yine bitmez, çoğu zaman torunu tamamlarmış. Aslına bakılırsa, Derviş'in yaptığı; sabrı öğrenmek, nefsinin sivri yanlarını törpülemek, hizaya getirmek. Taşa değil, kendisine çeki-düzen vermek.
MEVLANA MÜZESİNDE SERGİLENİYOR
Yapımı babadan oğula, hatta toruna geçen ve bir örneği Mevlana Müzesi’nde sergilenen ‘Sabır taşı’ bu özelliği ile büyük dikkat çekiyor. Şimdi ne sabır taşları var, ne de onları oyan insanlar.
