Sivas'ta 74 yaşındaki Yakup Öztürk, 23 yıldır işlettiği çay ocağının duvarlarını geçmişin izleriyle süslüyor. Öztürk, Küçükminare Mahallesi'nde yer alan dükkanında, çoğu köylülerine ait 2 bine yakın fotoğrafı sergiliyor. 2003 yılından bu yana açtığı çay ocağının duvarlarında, iş arkadaşlarından akrabalarına, mahalle sakinlerinden köyden gelen misafirlere kadar birçok kişinin fotoğrafına yer veren Öztürk, ziyaretçilerine nostaljik bir ortam sunuyor.
Geçmişe Yolculuk: Bir Çay Ocağında 2 Bin Fotoğraf
2001 yılında Maden Tetkik ve Arama (MTA) Genel Bölge Müdürlüğü’nden emekli olduktan sonra kahvehane işleten Öztürk, sonrasında çay ocağı açma kararı aldı. Çay ocağının duvarlarını ise dostluklar, hatıralar ve yılların izleriyle donatmaya karar verdi. 35 metrekarelik alanda kurduğu bu nostaljik çay ocağında, zamanla 2 binden fazla fotoğraf birikti. Öztürk, bu fotoğrafları kendi çekerek asmaya başladı ve her bir fotoğraf, geçmişi anımsatan bir hikâye barındırıyor.
"Bazı İnsanların Fotoğrafları Kendi Evlerinde Bile Bulunmaz"
Fotoğrafların tamamının kendisi tarafından çekildiğini belirten Öztürk, “Bazı insanların fotoğrafları kendi evlerinde dahi bulunmuyor. Tüm fotoğrafları ben burada çekip astım. Televizyonda, dinlenme yerlerine gelen şoförlerin fotoğraflarını duvarlara astıklarını gördüm.
Ayakkabı tamircisine gelen müşterilerin fotoğraflarını astıklarını gördüm. Bizde kendi aramızda neden böyle bir şey yapmayalım diye konuştuk ve karar verdik” dedi.
Öztürk, çay ocağında biriken fotoğrafların sayısının fazlalığını fark eden gelen misafirlerin, "Usanmadan nasıl toplayabildiğimi, ne kadar zamanımı aldığını" sorduklarını söyledi. Elindeki en eski fotoğrafın 1980'lere ait olduğunu belirten Öztürk, 35 metrekarelik dükkânda 2 bin fotoğraf arasında, gelen misafirlerine çay ikram ederken nostaljik sohbetler yaptıklarını ifade etti.
"Bir Zamanlar Buradaydılar, Şimdi Gittiler"
Müşteriler, geçmişin izlerini izlerken bazen duygusal anlar da yaşıyor. Turan Akkale, 15 yıldır Öztürk'ü tanıdığını ve çay ocağının her zaman ziyaret ettiği bir yer olduğunu belirterek, "Fotoğrafların arasında sohbet edip çayımızı yudumluyoruz.
Fotoğraflardaki insanları tanıdığım için, bazen bakıp dalıyorum, ‘şu adam şurada yaşıyordu' diye düşünüyorum. Onları hatırlayıp, onlar hakkında sohbet ederken çayımızı içiyoruz. Bu insanlar bir zamanlar buradaydı, şimdi gittiler. Ama fotoğrafları gözümüzün önünde olmaya devam ediyor" dedi.
