69 yıllık el emeği: Ayakkabıcı ustası, zanaatının son temsilcilerinden biri olduğunu söylüyor

Sakarya'da yaşayan 81 yaşındaki Abidin Uzun, ilkokulu bitirdiği 1957 yılından bu yana tam 69 yıldır ayakkabıcılık mesleğini sürdürüyor. 10 metrekarelik dükkanında mesleğini büyük bir sevgiyle icra eden Uzun, günümüzdeki teknolojik gelişmeler ve çırak yetişmemesi gibi nedenlerle zanaatının yok olmaya yüz tuttuğunu dile getirerek, "Biz son nesil olarak kaldık" dedi.

1957 yılının haziran ayında, ilkokul sıralarından henüz yeni ayrılmışken çırak olarak adım attığı ayakkabıcılık dünyasında Abidin Uzun için yıllar su gibi akıp geçmiş. O dönemin kısıtlı imkanları ve sınırlı meslek seçenekleri arasında ayakkabıcılığı seçtiğini belirten Uzun, o günden bugüne mesleğine olan tutkusunu hiç kaybetmediğini vurguluyor. "O zamanlar meslekler zaten kısıtlıydı. Terzi, ayakkabıcı, berber, marangoz ve demirci. Bunlardan birini seçmek mecburiyetindeydiniz yani. El emeği o kadar kazançlı değildir; bugün bundan 5 tane yaparsın, 10 sene sonra yine 5 tane yaparsın," diyerek dönemin koşullarını ve mesleğin doğasını özetliyor.

Günümüzde sektörün tamamen makineleştiğine dikkat çeken Uzun, uzun süren çıraklık dönemlerinin ve el emeğine dayalı üretimin artık mazide kaldığını ifade ediyor. Artan maliyetler ve gençlerin zanaat yerine daha kolay ve kazançlı görünen işlere yönelmesiyle mesleğin geleceğinin belirsizleştiğini belirten Uzun, "Makineleşmeye ayak uyduran mesleği ve kazancını götürür. Yoksa ’Çırak gelsin de 6-7 sene çıraklık yapsın, ondan sonra imalata başlasın’ devri bitti. Bugünkü şartlarda dükkan kiraları aldı yürüyor, bir de evi kiraysa durum daha da zorlaşıyor. Bizim ustalarımız gitti, biz son nesil olarak kaldık. Yeniden buna merak saracak, bu işi yapacak eleman yok. Gençler daha basit, yorgunluğu olmayan işlere giriyorlar, daha iyi para kazanıyorlar. Onlar da haklı; sabah 8’de, 9’da işbaşı yapıyor, akşam 5’te paydos ediyor," diyerek mesleğin karşı karşıya olduğu zorlukları ve gençlerin tercihlerini yorumluyor.