İğne ve iplikle geçmişten geleceğe köprü kuran usta: Kültürel miras bu ellerde hayat buluyor

Eskişehir Olgunlaşma Enstitüsü'nde görevli usta öğretici Semanur Tokat, iğne oyasının sadece bir yazma kenarı süslemeciliği olmadığını, bir iğne ve iplikle geçmişten geleceğe uzanan köprüler kurduklarını ifade etti. Enstitü, geleneksel Türk el sanatlarını güncel tasarımlarla harmanlayarak kültürel mirası gelecek nesillere aktarma misyonunu sürdürüyor.

Usta Öğretici Semanur Tokat, unutulmaya yüz tutmuş iğne oyası sanatının inceliklerini, üretim aşamasındaki zorlukları ve atölyelerdeki yoğun çalışma temposunu paylaştı. Tokat, bu sanatın yoğun bir sabır, dikkat ve derin bir sevgi gerektirdiğini vurgulayarak, enstitünün disiplinli çalışma prensibiyle tasarımdan üretime her aşamayı titizlikle yürüttüklerini belirtti.

Semanur Tokat, iğne oyasının zorluğunu ve kullanım alanının genişliğini şu sözlerle anlattı: "İğne ve ipliğin buluştuğunda geleneksel ürünlerimizi çalışıyoruz iğneyle. Güzel bir bölüm, seviyoruz. Sevdiğimiz için zaten bu işi yapabiliyoruz. İğneyle gerçekten kuyu kazmak. İğne oyası dediğimizde sadece yazma olarak düşünmüyoruz. Broşlar çalışıyoruz, namaz örtülerimiz var, kıyafetlere çalışıyoruz, kıyafet yapıyoruz. İğne oyası bölüm olarak zor. Zaten malzeme olarak bir iğne ve bir ipliktir." Tokat, enstitüdeki tasarım sürecinin geçmiş ile gelecek arasında bir bağ kurduğunu belirterek, "Çizildiğinde burada zaten öyle Olgunlaşma Enstitüsünde çizim yapılır. Çizim bize gelir. Çizime bakarak çalışılır. Tasarımımız vardır. Giyim atölyelerinde de dikilir kıyafetlerimiz. Biz kıyafetlere de iğne oyası çalışıyoruz. Geleneksel de çalışıyoruz, tasarım çalışılan ürünlere de kıyafetlerin üzerine çiziliyor. Onlara biz bakarak da çalışabiliyoruz. Geçmişten geleceğe düğümler atıyoruz" diye ekledi.