Sarayönü'nde yaşayan 89 yaşındaki Edip Önal, kendi gayretiyle öğrendiği okuma yazma sayesinde 74 yılda 4 bini aşkın şiir kaleme aldı. Şiirlerini 37 defterde biriktiren Önal, eserlerinin kendisinden sonra da yaşaması için sahip çıkılmasını istiyor.
Erzurum’un Oltu ilçesi Obayayla köyünde dünyaya gelen Önal, maddi imkânsızlıklar ve köyünde okul olmaması nedeniyle eğitim alamadı. Küçük yaşlardan itibaren çobanlık ve tarım işlerinde çalışarak ailesine destek oldu.

İLK ŞİİRİNİ 15 YAŞINDA AŞIK OLDUĞU KIZA YAZDI
Kendi kendine okuma yazma öğrenen Önal, ilk şiirini 15 yaşında âşık olduğu kıza yazdı. Acılar, zorluklar, hasretler ve özlemlerle şekillenen şiirleriyle hem kendi dünyasını hem de toplumun değerlerini, umutlarını ve acılarını yansıttı.
Bugün 4 binden fazla şiire imza atan Önal, eserlerini özenle sakladığı 37 defterde muhafaza ediyor.

İLKOKUL DİPLOMASINI 53 YAŞINDA ALDI
Genç yaşta annesini, babasını ve kardeşini kaybeden Önal, daha sonra evlat ve eş acısıyla da sınandığını söyledi.
Çocukken okuyamamanın kendisinde büyük bir ukde bıraktığını anlatan Önal, şunları söyledi:
“Harflere baka baka, çalıştığım yerlerdeki kişilerden yardım alarak okumayı öğrendim. Yoksulluktan okuyamadım, köyümde de okul yoktu. Sonraları okul yapıldı ama benim yaşım geçmişti. 1951'den beri gurbet gezerim. Elimde kalemim durmaz yazarım. Bir diplomam olsun istedim. 53 yaşında ilkokul diploması aldım.”

“BENDEN SONRA BU ŞİİRLER KİTAP BASILSIN, İNSANLAR OKUSUN”
Önal, yaşına rağmen yazmaya devam ediyor ve şiirlerinin her hafta ilçenin yerel gazetesinde yayımlandığını belirtiyor. Hafızasının eskisi kadar güçlü olmadığını söyleyen Önal, şöyle konuştu:
“Eskiden şiirlerimin hepsini ezbere bilirdim. Artık hafızam çok zorlanıyor. Bazılarını hatırlıyorum. Başlığı aklıma geldiğinde ya da yardım eden olduğunda hatırlıyorum.
Hafızam yorulmuş iyice. Yine de fena değil. Halka hizmet, hakka hizmet düşüncesiyle, şiirimi okuyan olur da örnek alır, kendine bir şey katar diye yazıyorum. Şiirlerimin benden sonra kaybolup gitmesini istemiyorum.
Bu şiirleri bir yere veremeden ölürsem, benden sonra bu şiirler kitap basılsın, insanlar okusun. Ben zamanında 60 şiirle yarışma kazandım. Bana, ‘Şiir temsilcisi olarak kaydın yapıldı’ diye mektup geldi.”






