Anadolu Üniversitesi'nde düzenlenen bir seminerde, bireylerin çevre dostu niyetlerine rağmen alışkanlıklarından vazgeçemediği ve gerçek değişim için kültürel bir dönüşümün şart olduğu vurgulandı.
GÜNLÜK HAYATTA YEŞİL DAVRANIŞLAR VE ZORLUKLARI
Anadolu Üniversitesi Eskişehir Meslek Yüksekokulu (EMYO) tarafından 'Günlük Hayat ve İş Yaşamından Örneklerle Bireylerin Yeşil Davranışları - Kişisel Faktörler ve Duygusal Açıklamalar' başlığıyla bir seminer gerçekleştirildi. EMYO öğretim üyesi Doç. Dr. Nuran Öztürk Başpınar, seminerde davranış anatomisi ile yeşil davranışın temellerini ve etkilerini ele aldı. Konuşmasında, bireylerin çevreye duyarlı olma niyetleri taşıdıklarını ancak günlük hayattaki tercihlerinin çevre üzerindeki büyük etkisine dikkat çekerek, çevresel olumsuzlukları azaltmaya yönelik davranışların 'yeşil davranışlar' olarak tanımlandığını belirtti. Yeşil davranışın, gündelik yaşamın içinde yer alan ancak etkisi büyük bir sorumluluk alanı olduğunu vurguladı.
KONFOR ALANI DEĞİŞİMİN ÖNÜNDE ENGEL
Doç. Dr. Başpınar, çevre dostu niyetler ile eylemler arasındaki çelişkinin temel nedeninin bireylerin 'konfor ve alışkanlıkları' olduğunu ifade etti. Özel araç yerine toplu taşıma kullanmak veya tüketim alışkanlıklarını sınırlamak gibi konfor alanının dışına çıkan tercihlerden kaçınılmasının bu süreci olumsuz etkilediğini söyledi. Yeşil davranışın soyut bir doğa sevgisinden ibaret olmadığını, ölçülebilir ve somut eylemler bütünü olduğunu da sözlerine ekledi.
BİREYSEL ADIMLARIN KOLEKTİF ETKİSİ VE KÜLTÜREL DÖNÜŞÜM
Seminerde, 'Tek başıma neyi değiştirebilirim?' düşüncesinin aşılması gerektiği üzerinde duruldu. Doç. Dr. Başpınar, her bireysel adımın kolektif bir etki oluşturduğunu belirterek, yeşil davranışın süreklilik kazanmamasının nedenlerinden birinin bu davranışların görünmez olması ve yeterince takdir edilmemesi olduğunu ifade etti. Suçluluk, gurur ve kayıtsızlık gibi duyguların çevre dostu davranışlar üzerindeki etkisine değinen Doç. Dr. Nuran Öztürk Başpınar, sürdürülebilir bir yaşam için yalnızca geri dönüşümün yeterli olmadığını; kültürel dönüşümün prosedürlerden daha güçlü bir değişim aracı olduğunu vurguladı.
