Gaziantep Bakırcılar Çarşısı'nda 30 yıldır geleneksel yöntemlerle elek üreten 54 yaşındaki Mustafa Yılmaz, mesleğinin geleceği hakkında endişelerini dile getirdi. Gelişen teknolojiye rağmen el emeğiyle un, buğday ve fıstık eleği gibi ürünler üreten Yılmaz, mesleğin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu belirtti. Bir zamanlar yoğun ilgi gören elekçiliğin, günümüzde sadece birkaç usta tarafından ayakta tutulmaya çalışıldığını vurgulayan Yılmaz, fabrikalardaki modern eleme sistemleri nedeniyle talebin azaldığını ifade etti.
GENÇLERDEN İLGİ YOK, ÜCRET TEKLİFLERİNE RAĞMEN ÇALIŞACAK KİMSE BULUNAMIYOR
Gençlerin mesleğe ilgi göstermediğini ve günlük 2 bin lira gibi cazip bir ücret teklif etmelerine rağmen çalışacak eleman bulamadıklarını söyleyen Yılmaz, bu durumun mesleğin gelecek nesillere aktarılmasını imkansız hale getirdiğini belirtti. Birkaç gün çalıştıktan sonra işi bırakan gençlerin, mesleğin inceliklerini öğrenmeye istekli olmadığını ekledi. Bu durumun kendilerini daha ne kadar sürdürebilecekleri konusunda belirsizliğe ittiğini söyledi.
EL EMEĞİYLE ÜRETİLEN ELEKLER İÇİN USTA BULUNAMIYOR
Yılmaz, gürgen ağacından yapılan ve sağlamlığıyla bilinen eleklerin, süt eleği, un eleği, gez eleği ve kalbur gibi farklı çeşitlerde üretildiğini anlattı. Ağaçların önce kütük halinde getirilip, suya yatırılarak yumuşatıldığı ve kalıplarla şekillendirildiği süreci anlatan Yılmaz, 200-250 lira arasında satılan un elekleri ve 350-400 lira civarındaki kalburların üretimini yapacak usta bulamamaktan yakındı. Eskiden Doğu illerine, Arap ülkelerine ve Suriye'ye dahi ürün gönderdiklerini ancak bu pazarların daraldığını belirten Yılmaz, en büyük sorununun, günlük 2 bin liraya çalışacak eleman bulamamak olduğunu vurguladı. Keşke gençler bu mesleği sevip öğrenmek isteseler, böylece hem bu gelenek yaşar hem de meslek yok olup gitmezdi, dedi.
