Mutlaka izleyenleriniz vardır bu yazıya kaynak olan videoyu. Bir üretici elinde bir telefonla çekmişti. Ve diyordu ki videoda "bir ton buğday bir telefon".
Ve dönüp bakınca, o bir tonluk buğday parasın için alınabilecek telefonlar da, olabileceklerin "en ucuzu" sınıfında. Doğru söylüyordu.
Sonrasında ise internetteki açık kaynaklardan Türkiye’nin buğday üretimine bakıyorsun 23-24 milyon ton arasında. İki bilgiyi birleştirince ortaya çıkan sonuç, ülkede ki tarımsal üretimin karşılığında toplam alınabilecek telefon sayımız 24 milyonu geçmemeli. Değilse zarardayız.
Ülkenin ne kadarı tarım dışı sektörlerden gelir elde ediyor enine boyuna oturup istatistik verileri incelemek birbirine geçmiş bilgileri ayrıştırmak gerekiyor aslında ama ben tarım ülkesiyiz dediğimiz noktasından yola çıkarak bakmak istedim sadece.
Yine internete baktığınızda ülkede 68 milyon cep telefonu olduğu bilgisi var.
Sadece tarımsal anlamda baktığımızda ise bu hesapla, ülkemizin tarımsal üretimi ve cep telefonu ilişkisinde sonuç gerçekten içler acısı. Şu an kullanımda olan cep telefonunun alımına tarımsal üretim ile bakmaya çalışsak, ülke bu anlamda 44 milyon ton buğday borçlu çıkıyor telefon sektörüne.
68 milyon telefon, 24 milyon ton yıllık buğday üretimi ve bir ton buğday bir telefon hesabı, tarımsal olarak iç karartıcı.
Ülkede bir çok ürün ve bir çok sektör var ama ben sadece artık bağımlısı olduğumuz iletişim araçları ve tarım ilişkisine dikkat çekmek istedim.
Burdan baktığımızda aldığımız her yeni telefon, aslında ülkenin telefon buğday borçlanması hesabı açısından önümüzdeki en az 2 yıla ipotek koyuyor.
Bu sadece popülist ve dikkat çekici bir örnek. Zaman içinde bunu tarım içi üretim araçlarına yansıtabiliriz.
Bunu aslında ilerleyen yazılarda toprağın gücü, bizim beklentilerimiz gibi uzun bir zincirde doğa toprak ilişkisine götürelim amacıyla başlangıç olarak kabul edelim.
Sevgi ve saygıyla. . .