Memorial Kayseri Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Bölümü'nden Op. Dr. Muhammed Melez, çocuklarda sık görülen düztabanlık sorunu hakkında önemli açıklamalarda bulundu. Düztabanlık veya tıbbi adıyla 'pes planus', ayak iç arkının düzleşmesi ve tüm tabanın yere değmesiyle kendini gösteriyor. Genetik faktörlerin yanı sıra obezite, diyabet, romatizmal eklem iltihapları ve ayak yaralanmaları da bu duruma neden olabiliyor. Ayak ağrıları ve şişmelerle yaşam kalitesini düşürebilen bu sorun, ailelerde endişe yaratıyor. Çocukların sağlıklı adımlar atabilmesi için uzman yardımı alınması ve erken dönemde gerekli önlemlerin hayata geçirilmesi büyük önem taşıyor.
BEBEKLER DOĞUŞTAN DÜZTABANDIR
Aslında tüm bebekler doğuştan düztaban görünümüne sahiptir. Ayak tabanındaki yağ dokusunun fazlalığı nedeniyle çocuk ayakları bu şekilde görülür. Yürümeye başladıktan sonra şekillenmeye başlayan ayak arkları, genellikle 6-10 yaşına kadar gelişimini sürdürür. Bu nedenle tüm çocuklarda belli bir yaşa kadar düztabanlık normal bir durum olarak kabul edilir. Aileler genellikle çocuk yürümeye başladıktan sonra içe basma şikayetiyle ortopedi polikliniklerine başvuruyor. Ayak anatomisi ve doğal gelişim sürecinin iyi bilinmesi, düztabanlığın bir hastalık mı yoksa fizyolojik bir aşama mı olduğunun ayırt edilmesini sağlıyor.
DÜZTABANLIĞIN İKİ ÇEŞİDİ BULUNUYOR
Düztabanlık farklı nedenlere bağlı olarak ortaya çıkabilir. Bazı çocuklar bu sorunu ebeveynlerinden genetik olarak alır. Esnek düztabanlık en yaygın tiptir ve çocukluk döneminde fizyolojik bir durum olarak kabul edilir. Ayak kemeri yüklenmeyle kaybolurken, parmak ucunda yükselme veya yük azaltma durumunda ayak arkı oluşur. Genellikle aile öyküsü pozitiftir ve aktif şikayet oluşturmaz, ancak bazı çocuklarda ayak ve ayak bileği çevresinde ağrıya neden olabilir. Sert düztabanlık ise ister ayakta ister oturur durumdayken medial ayak arkının oluşmama halidir. Doğuştan veya sonradan kazanılmış olarak görülebilir ve genellikle semptomatiktir.
ERKEN TEŞHİS TEDAVİ SÜRECİNİ HIZLANDIRIYOR
Düztabanlık belirtilerinin çocuklarda erken fark edilmesi, tedavi sürecini önemli ölçüde hızlandırır. Düztabanlığı olan bazı çocuklar hiçbir rahatsızlık hissetmezken, bazılarında günlük aktiviteleri olumsuz etkileyecek sonuçlar ortaya çıkabilir. Yapılan çalışmalar, asemptomatik esnek düztabanlıkta kullanılan tabanlık ve ayakkabıların normal ayak gelişimini olumsuz etkileyebileceğini gösteriyor. Bu nedenle düztabanlığın gelişimsel doğal sürecin bir parçası mı yoksa hastalık mı olduğunun ayrımının yapılması ve gereksiz tedavilerden kaçınılması önem taşıyor. Semptomatik esnek veya sert düztabanlığın erken teşhisi ise nedene yönelik ve deformite düzeltici tedavi gerektiriyor.
