Gaziantep'in Nizip ilçesine bağlı Kesiktaş köyünde, nüfusu 211 olan bu küçük yerleşimde eğitim ışığı sönmemiş durumda. Kesiktaş İlkokulu'nda öğretmen Demet Kasırga, her gün 45 kilometrelik yolu kat ederek iki öğrencisi Hatice ve Nigar Ece Yılmaz kardeşlere eğitim veriyor. Bu küçük okul, köyden kente göçün etkilerine rağmen eğitimin taşrada da sürdüğünün canlı bir kanıtı.
FEDAKAR BİR ÖĞRETMENİN YOLCULUĞU
Demet Kasırga öğretmen, 13 yıllık meslek hayatının son 3 yılını bu köy okulunda geçiriyor. Öğrenci sayısının dörden ikiye düşmesine rağmen motivasyonundan hiçbir şey kaybetmemiş. "Eğitimde feda edilecek fert yoktur" ilkesiyle hareket eden Kasırga, sadece ders anlatmakla kalmıyor, teneffüslerde öğrencileriyle top oynayıp ip atlayarak onların hem öğretmeni hem de arkadaşı oluyor. Bu fedakarlık, kırsal kesimde eğitimin devamlılığı için verilen mücadelenin ne denli önemli olduğunu gözler önüne seriyor.
İKİ KARDEŞİN EĞİTİM SERÜVENİ
8 yaşındaki Nigar Ece ve 7 yaşındaki Hatice Yılmaz kardeşler, evde kardeş okulda ise sınıf arkadaşı olarak eğitimlerine devam ediyor. Geçen yıl üç arkadaşıyla birlikte okula giden Nigar Ece'ye bu yıl küçük kardeşi Hatice katılmış. İki kişilik sınıflarıyla tüm okulu dolduran bu minik öğrenciler, öğretmenleri gibi öğretmen olma hayali kuruyor. Köydeki ailelerin üretime devam etmesi ve çocukların eğitim alabilmesi, kırsal kalkınmanın temel taşlarından birini oluşturuyor.
UMUT NİCELİKLE ÖLÇÜLMÜYOR
Demet öğretmenin "Umut nicelikle ölçülmüyor, umut yürekle ölçülüyor" sözleri, bu küçük okulun büyük anlamını özetliyor. Kapanma tehlikesiyle karşı karşıya olan okulda, öğrencilerin eğitimden geri kalmaması için verilen bu mücadele, taşrada eğitimin sürdürülebilirliği konusunda önemli bir örnek teşkil ediyor. Köy okullarının varlığını sürdürmesi, sadece eğitim değil aynı zamanda üretimin ve kırsal hayatın da devamı anlamına geliyor.
