Sakarya'nın Hendek ilçesinde, annelerini bir yıl önce kaybeden doğuştan engelli üç kardeş, fedakar babalarının desteğiyle sanatla yaşama tutunuyor. Bu olağanüstü hikayede, şair Murat, ressam Yusuf ve tiyatrocu Abdulmutalif'in azmi ve babalarının koşulsuz sevgisi ön plana çıkıyor.
SANATLA YAŞAMA TUTUNAN KARDEŞLER
Doğuştan gelen engellerine rağmen hayallerinden vazgeçmeyen Sarıoğlu kardeşler, hayatı sanatın penceresinden görmeyi seçmişler. Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle yüzde 99 engelli olan şair Murat (30), kas hastası olup resim çizen Yusuf (18) ve yatağa bağımlı yaşam sürmesine rağmen tiyatroya gönül veren Abdulmutalif (26), fiziksel kısıtlamalarına meydan okuyor. Bir yıl önce annelerini kaybeden kardeşlerin en büyük destekçisi, onlara hem babalık hem de arkadaşlık yapan 59 yaşındaki Bünyamin Sarıoğlu.
'HAYATA 1-0 GERİDE BAŞLADIM'
Haftanın üç günü diyaliz tedavisi gören Murat Sarıoğlu, sağlık sorunları nedeniyle örgün eğitime devam edemeyince eğitimini dışarıdan tamamlamış. 2016 yılında ilk şiir kitabını çıkaran Murat, bugüne kadar 26 operasyon geçirdiğini belirtiyor. Açık öğretim fakültesinde Türk Dili ve Edebiyatı son sınıf öğrencisi olan Murat, "Hayata 1-0 geride başladım. Hayal kurmaktan ve mücadele etmekten hiç bir insan vazgeçmemeli. Yaşama tutunmayı bilmeli insan. Bazen tabii ki bir el arıyoruz, bu el benim için ailemin eli oldu" diyerek iç dünyasını paylaşıyor. Kardeşi Yusuf'un resimlerinde de kendi hayal dünyasını ve arzularını dışa vurduğunu ekliyor.
'RESİMLERİM BENİ HATIRLATACAK'
Beş yıldır resim yapan 18 yaşındaki Yusuf Sarıoğlu ise, "Resimlerimi sergilemek istiyorum, satmayı düşünmüyorum. Emeklerimi seviyorum. Resimlerim ben hayatta olmasam da beni herkese hatırlatacak" diyor. En çok deniz manzarası çizmekten hoşlanan Yusuf, gemi, kuş ve sıra dağlar gibi temaları tuvaline aktarıyor. Resimlerinde bir anısı olduğunu ve bu eserlerin kendisini anlattığını vurguluyor.
'ONLARIN HUZURU ÖNEMLİ'
Çocuklarının her ihtiyacına koşan baba Bünyamin Sarıoğlu, toplumun engelli bireylere karşı daha duyarlı olması gerektiğinin altını çiziyor. Çocuklarının tedavisi için birçok hastane gezdiğini ve hayatını onlara adadığını belirten Bünyamin Bey, "Benim için para kazanmak hiç önemli değil, asıl olan onların huzuru. Biz burada bir lokma ekmek yer, mutlu oluruz. Bir beklentimiz yok. Sadece şu dünyada misafir olduğumuzu biliyoruz ve yaşantıya bu gözle bakıyoruz" diyerek fedakarlığını ve sevgi dolu yüreğini ortaya koyuyor.
